Aangenaam...

 

 

 

waar het begon

Ontzorgen 1.0

Van jongs af aan zag ik mijn moeder ons grote gezin met 11 kinderen ontzorgen. Zij zorgde ervoor dat iedereen zijn of haar ding kon doen.

En dat wilde ik zelf ook later. Ervoor zorgen dat iemand zich kan richten op de hoofdzaken terwijl ik al het andere voor mijn rekening neem.

Dat heb ik uiteindelijk ook gedaan. Als personal assistant heb ik bij verschillende organisaties inspirerende leidinggevenden ontzorgt.

Na 15 jaar merkte ik dat ik daar niet genoeg voldoening meer uithaalde. In 2005 besloot ik daarom solo ondernemer te worden. Mijn missie was om personal assistant op afroep te worden – vandaar de naam Portable Assistant. Op die manier had ik – naast vrijheid en flexibiliteit – keuze in opdrachten.

Maar het liep niet helemaal zoals ik het uitgestippeld had.

Mijn reis

Ontzorgen 2.0

De eerste opdracht als solo-ondernemer was bij mijn laatste werkgever. Als projectleider begeleidde ik de implementatie van het CRM-systeem op een secretariaat. Dat was niet een opdracht die bij mijn missie paste en tegelijkertijd één waar ik veel zin in had en ook binnen de tijd en budget succesvol heb afgerond.

De opdrachten daarna hadden ook niet echt veel te maken met de functie van personal assistant op afroep. Wat ze wel gemeen hadden, is het gemis aan structuur, effectiviteit en efficiency. Daardoor ben ik gaandeweg meer de kant opgegaan van planning en productiviteit.

Hoe?

Door medewerkers te begeleiden die hulp nodig hebben hun overvolle agenda en to do list anders te organiseren. Waardoor ze (weer) plezier en ruimte krijgen voor waar ze zo geweldig goed in zijn.

Door kritisch mee te kijken naar administratieve processen. Waar loopt het lekker en waar stroef? Waar zijn irritaties en waar wordt men blij van? Vaak met een (aangepaste) werkwijzer en/of informatiehuishouding als output.

Door projecten en evenementen te organiseren waarbij men zich niet bezig wil houden met de vraag hoe krijg ik het voor elkaar maar wel met waarom wil ik het voor elkaar krijgen.

Dus eigenlijk zat ik met mijn allereerste opdracht niet eens ver van mijn oorspronkelijke kinderwens.

Het blijft ontzorgen. Maar dan ontzorgen 2.0.